سنگینی یادهای سیاه را با تنهایی دو چندان می‌کنی.

           به میان آدمیان رو و در شادمانی آن‌ها سهیم شو.

                       لبخند آدمیان اندیشه‎های سیاه را کمرنگ و دلت را گرم خواهد نمود.